باکتری باسیلوس تورینجینسیس یک باکتری گرم مثبت با جاذبه های فراوان زراعی و علمی می باشد که تاکنون بیش از 100 زیر گونه و بیش زا 350 نوع ژن مختلف رمز کننده سموم حشره کش در آن شناسایی شده اند. بیشتر زیر گونه های این باکتری بطور اختصاصی تعداد زیادی از حشرات و حتی نماتدها را از بین می برند اما هر نژادی از این باکتری دارای اختصاصیت بالایی بر حشرات از یک راسته یا خانواده خاص می باشند. این اختصاصیت به کمک تنوع پروتیین های کریستالی که باکتری در طول اسپورزایی تولید می کند مشخص می شود. این توکسین ها که تحت عنوان توکسین های Cry نامیده می شوند دارای خانواده ها و زیر خانواده های مختلفی می باشند در این بررسی سعی می شود ویژگی های ژن های موجود، ساز و کار تظاهر آنها، ساز و کار اختصاصیت آنها و کاربردهای آنها در قالب ژنومیکس کاربردی این باکتری ارایه شود.

مقدمه: بیوپلیمرهای میکروبی مانند پلی هیدروکسی آلکانوات ها جایگزین های مناسب پلاستیک های مشتق از مواد نفتی هستند. این بیوپلیمرها مزایای بسیاری نسبت به پلاستیک های معمولی دارند، ازجمله زیست تجزیه پذیری، سازگاری با محیط زیست و تجدیدپذیر بودن منابع آنها. از این رو، مطالعه حاضر با هدف جداسازی سویه باکتریایی دارای قابلیت تولید پلی هیدروکسی بوتیرات، یکی از پلی هیدروکسی آلکانوات های پرکاربرد، انجام شد.مواد و روش ها: 6 سویه باکتریایی تولیدکننده پلی هیدروکسی آلکانوات از محل خروجی پساب کارخانه تولید نوشیدنی جداسازی و با روش سودان بلاک مطالعه شدند. رنگ پذیرترین سویه برای مطالعه های بعدی انتخاب، بر اساس بررسی های مورفولوژیکی، بیوشیمیایی و فیلوژنتیکی شناسایی و توانایی آن در تولید پلی هیدروکسی بوتیرات و دیگر پلی هیدروکسی آلکانوات ها با روش GC-MS ارزیابی شد.نتایج: بر اساس نتایج روش سودان بلاک، سویه NG بیشترین میزان PHB را تولید کرد و برای مطالعه های بعدی انتخاب شد. سویه NG، سویه جدیدی از باسیلوس تورینجینسیس شناسایی شد که بر اساس نتایج GC-MS، قادر به تولید پلی هیدروکسی بوتیرات و 4 نوع پلی هیدروکسی آلکانوات دیگر شامل هگزادکانوییک اسید متیل استر، اکتادکانوییک اسید متیل استر، تترادکانوییک اسید متیل استر و 8- اکتادکانوییک اسید متیل استر بود.بحث و نتیجه گیری: مطالعه حاضر، نخستین گزارش از تولید هم زمان چند نوع پلی هیدروکسی آلکانوات توسط سویه ای از باسیلوس تورنجینسیس است. مقالات این شماره به زبان انگلیسی منتشر شده و برای مشاهده مقالات به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده مقالات انگلیسی اینجا را کلیک کنید.

لطفا برای مشاهده چکیده، به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

پنبه (Gossy pium hirsutum) یک گیاه مهم الیافی محسوب می شود و در ایران در سطحی معادل 150 الی 200 هزار هکتار کشت می شود. کاهش خسارت ناشی از آفات در ایران بیش از 30 درصد برآورد شده است. بطور سنتی در طول فصل رشد برای کنترل آفات 10 تا 12 بار سمپاشی با استفاده از حشره کش های شیمیایی که اثر سوء بر محیط زیست دارند (اندوسولفان و یا متاسیستوکس) انجام می شود. در این تحقیق به منظور تولید پنبه تراریخته مقاوم به آفات ریز نمونه های محور زیر لپه پنبه با سوسپانسیون اگروباکتریوم استرین LBA4404 حاوی پلاسمید باینری نوترکیب pBI121 با ژن cry1Ab تخت کنترل مستقیم پیشبر ذاتی 35S ویروس موزاییک گل کلم تراریزش شدند. ژن نئومایسین فسفوترانسفراز (nptII) به عنوان نشانگر انتخابی گیاهی استفاده شد. قطعات بافت های آلوده شده با اگروباکتریوم، روی محیط هم کشتی قرار گرفتند. کالوس های تراریزش شده، در محیط MS حاوی 50 میلی گرم در لیتر کانامایسین و 200 میلی گرم در لیتر سفاتاکسیم انتخاب شدند. از کالوس های احتمالی تراریخته گیاه چه ها بطور موفقیت آمیز باززایی شدند. واکنش های زنجیره ای پلی مراز (PCR) و تلفیق ژن های cry1Ab و nptII در ژنوم گیاه با آزمون سادرن بلاتینگ تایید گردید. آنالیز وسترن بلات، وجود یک نوار 67 کیلو دالتونی با آنتی سرم پلی کلونال Cry1Ab در گیاهان تراریخته نشان داد. گیاهان خالص تراریخته T2 (لاین 61) حاوی ژن cry1Ab در مقایسه با شاهد مقاومت بالایی در مقابل آفت Heliothis armigera نشان دادند. در حال حاضر گیاهان تراریخته در گلخانه در حال رشد هستند که در آینده با لاین های اصلاحی پنبه های ایرانی تلاقی خواهند شد.

زمینه و هدف: در بین باسیلوس ها، باسیلوس سرئوس، باسیلوس تورنجینزیس و باسیلوس آنتراسیس دارای اهمیت زیادی می باشند که از میان آن ها باسیلوس آنتراسیس عامل بیماری سیاه زخم می باشد. تولید توکسین در باسیلوس آنتراسیس توسط ژن pxo1 و پلاسمید مربوط به آن صورت می گیرد. اخیرا در تحقیقات نشان داده شده است که این ژن به سایر باسیلوس های یاد شده در فوق نیز انتقال یافته است. هدف این مطالعه جستجو و تعیین فراوانی ژن pxo1 در باسیلوس هایی به جزء باسیلوس آنتراسیس می باشد تا در صورت وجود ژن pxo1 در آن ها بتوان از آن ها بدون خطر بیماریزایی در ساخت واکسن علیه سیاه زخم استفاده کرد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی-مقطعی، 65 نمونه خاک از مناطق مختلف ایران جمع آوری شد و ارگانیسم های مورد نظر از آن نمونه ها جدا شدند. پس از جداسازی ارگانیسم ها از خاک، پروتئین های جدا شده از باسیلوس های یافت شده با استفاده از تکنیک SDS-PAGE مورد ارزیابی قرار گرفته و محدوده پروتئین های کد شده توسط ژن pxo1 در هر یک از آن ها بررسی و مشخص شد. داده ها به صورت جداول و نمودار با استفاده از نرم افزار Exell تلخیص شد. یافته ها: بر اساس نتایج، 13 باسیلوس از 38 باسیلوس مطالعه شده دارای باندهای پروتئینی در ناحیه پروتئین های کد شده توسط ژن pxo1 می باشند که همگی این نمونه ها از گروه باسیلوس سرئوس بودند. نتیجه گیری: در ایران پلاسمید pXO1 از باسیلوس آنتراسیس، به 13 باسیلوس جدا شده از گروه باسیلوس سرئوس انتقال یافته است.

پروبیوتیک ها میکروب های زنده ای هستند که حضورشان در مواد غذایی، بابهبود فلور میکروبی دستگاه گوارش آثار مفیدی برای میزبان خود دارد. تحقیقات به تازگی نشان داده که باکتری های تولیدکننده اسیدلاکتیک، به خصوص باسیلوس ها(به خاطر داشتن اندوسپور) در دمای پخت پایدار باقی مانده و فواید پروبیوتیکی خود را در غذاهای پختنی حفظ می کنندهدف این پژوهش، استفاده از باسیلوس کواگولانس به عنوان یک پروبیوتیک مقاوم، برای غنی سازی نان های حجیم است. دراین پژوهش ابتدا با انجام آزمایش های تحمل نمک، مقاومت گرمایی، تحمل صفرا، تحمل اسید و پپسین، مقاومت بهآنتی بیوتیک ها، ممانعت از رشد سویه های بیماریزا، پروبیوتیک بودن این باکتری مشخص شد. سپس تعداد معینی از سلول های باسیلوس کواگولانس در خمیر نان وارد شد، قبل و بعد از پخت نیز با روش شمارش باکتری های زنده، تعداد باکتری ها در 1گرم از خمیر و نان محاسبه شد یافته ها: باسیلوس کواگولانس از 108 عدد درهر گرم، بعد از پخت نان به 106 عدد کاهش یافت. میزان نشاسته هم پس از پخت کاهش یافته و به قندهای ساده تبدیل شدهpHنان حدود 5/4 تا 5 بوده و اسیدیته کل نیز بین 8 و6ارزیابی گردید، سرانجام نمونه غنی سازی شده به وسیله ی کارشناسان غلات ارزیابی حسی و از نظر کیفی، چشایی و لمسی، با نمونه شاهد مقایسه شد.

سابقه و هدف: کیتین، پلی ساکارید خطی و یکی از فراوان ترین پلی ساکاریدهای طبیعی است که جزء اصلی ساختار دیواره سلولی بسیاری از موجودات است. کیتینازها، آنزیم های اصلی کاتالیز کننده کیتین به اجزا مونومری و الیگومری آن هستند و می توانند به عنوان یک عامل ضد قارچ طبیعی استفاده شوند. هدف از این تحقیق کلونینگ و بیان ژن نوترکیب کیتیناز در باکتری باسیلوس سوبتیلیس در درمان عفونت های قارچی و جای گزینی آن با محصولات سنتزی و سرطان زا بود.مواد و روش ها: ژن کیتیناز باسیلوس پومیلوس با طراحی پرایمرهای مناسب در وکتور الحاقی به ژنوم pDHAFB کلون گردید. سازه ساخته شده با استفاده از کراسینگ اور دوگانه به درون ژن آمیلاز کروموزوم باسیلوس سوبتیلیس 168 منتقل و بیان آن توسط IPTG القا گردید و عمل کرد آن بررسی گردید.یافته ها: سازه نوترکیب حاوی ژن کیتیناز تولید گردید. بیان ژن با ایجاد هاله در اطراف کلونی های باکتری نوترکیب روی محیط حداقل شامل کیتین به عنوان منبع کربن مشاهده گردید.نتیجه گیری: ایجاد هاله در محیط حداقل حاوی کیتین نشان دهنده عمل کرد آنزیم کیتیناز نوترکیب و تجزیه کیتین می باشد که با توجه به این خاصیت ضد قارچی می تواند به عنوان ماده موثر درمان عفونت های قارچی انسان و ماده ایمن در دفع آفات و آلاینده های زیستی استفاده گردد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.